Bagous claudicans

📋 Bagous claudicans

📋 Zasięg występowania

Ten gatunek był rejestrowany w różnych państwach europejskich (Francja, Niemcy, Polska, Szwecja, Włochy). Na terenie Polski organizm ten zostaje poświadczony w czasach międzywojennych, jednak informacje te należy traktować jako niepewne. W dekadzie lat 80. XX stulecia potwierdzono obecność tego szkodnika na Wyżynie Małopolskiej. W 2018 roku gatunek został wykryty podczas działań monitoringowych realizowanych przez WIORiN w Katowicach na dachu pokrytym roślinnością w śródmieściu.

📋 Opis morfologiczny

Stadia larwalne charakteryzują się kremowym kolorem i ciemniejszą głową, pozbawione są kończyn.

Osobniki dorosłe osiągają długość 2,8-3,5 mm. Budowa ciała jest masywna, pokrywy są około 1,5 raza dłuższe niż szerokie, a przedplecze wyraźnie węższe od pokryw. Kolorystyka jest zróżnicowana, a pokrywy charakteryzują się obecnością jaśniejszych i ciemniejszych łusek tworzących plamkowy wzór, często z widocznymi jaśniejszymi plamami umiejscowionymi po bokach pokryw w połowie ich długości. Cechy morfologiczne poszczególnych gatunków z rodzaju Bagous wykazują niewielkie różnice, dlatego prawidłowa identyfikacja wymaga badania budowy aparatu rozrodczego samców.

🌱 Rośliny żywicielskie

Formy dorosłe B. claudicans były wyławiane w środowiskach wilgotnych, na roślinach Equisetum limosum. Brakuje jednak informacji, czy wyrządza szkody tym roślinom, tak jak dzieje się to w przypadku spokrewnionych gatunków chrząszczy. W Katowicach zaobserwowano rozwój form larwalnych tego gatunku w roślinach Hylotelephium spectabile, gdzie uszkodziły one znaczny procent roślin.

⚠️ Objawy występowania i szkodliwość

Na rozchodnikowcu okazałym larwy prowadziły żerowanie w tkankach pędów. Porażone rośliny wykazywały skręcanie się liści oraz karłowaty wzrost. Rośliny charakteryzowały się ograniczonymi kwiatostanami oraz skłonnością do przewracania. Rabaty uległy uszkodzeniu w różnym natężeniu. Na niektórych występowały pojedyncze więdnące lub przewrócone rośliny, na innych obserwowano całkowite zniszczenie. Łączne ubytki osiągnęły około 80% wszystkich nasadzeń rozchodnika.

Obecność B. claudicans w uprawie cechującej się niskim poziomem wilgotności gleby, podwyższoną temperaturą i intensywnym nasłonecznieniem należy traktować jako nietypową, biorąc pod uwagę, że charakterystyczne dla niego są środowiska wilgotne. Analiza Zagrożenia Agrofagiem (PRA) dla tego gatunku opracowana przez Instytut Ochrony Roślin, Państwowy Instytut Badawczy w Poznaniu wykazała, że na podstawie tak ograniczonych danych nie można prognozować jego potencjalnej szkodliwości dla upraw rozchodnika.

🔄 Sposoby rozprzestrzeniania

Osobniki dorosłe mogą przemieszczać się w sposób naturalny na krótkie dystanse. Na większe odległości szkodnik może być transportowany wraz z materiałem rozmnożeniowym rozchodnika. Kontrole obecności B. claudicans realizowane w okolicach Wrocławia, w rejonie szkółki dostarczającej rośliny do nasadzeń w Katowicach, przeprowadzone przez dr Miłosza Mazura z Uniwersytetu Opolskiego, przyniosły wynik negatywny. Uszkodzona plantacja rozchodników w Katowicach została zlikwidowana, a w jej miejsce zasadzono inne gatunki roślin. Do tej pory nie odnotowano kolejnych stwierdzeń tego owada w Polsce.

📋 Status fitosanitarny

W państwach Unii Europejskiej, w tym w Polsce gatunek B. claudicans nie wymaga obowiązkowych działań zwalczających (nie jest to organizm kwarantannowy w Unii).