Mokra zgnilizna bulw ziemniaka (Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum, P. atrosepticum)

Slime flux on a Wikipedia:Camperdown Elm (Ulmus glabra Huds. cv. 'Camperdownii') caused by Erwinia carotovora.
NinjatacoshellWikimedia · CC BY-SA 3.0

🌍 Występowanie

Bakterie Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum oraz Pectobacterium atrosepticum charakteryzują się szeroką dystrybucją geograficzną obejmującą kontynenty całego globu. Na terytorium Polski organizmy te notowane są w każdym regionie gdzie prowadzona jest uprawa ziemniaków, odznaczając się znacznym stopniem intensywności występowania.

🌱 Rośliny żywicielskie

Oprócz ziemniaków organizmy te kolonizują gatunki roślinne należące do odmiennych rodzin taksonomicznych. Na obszarze Polski patogeny te rozmnażają się na różnorodnych kulturach, obejmujących warzywa o korzeniach spichrzowych, dyniowatych, kapustnych, sałatowych oraz florystycznych gatunkach ozdobnych.

⚠️ Objawy porażenia

Patogeny indukują symptomy charakteryzowane jako wilgotna destrukcja bulw oraz czerniejąca podstawa łodygi. W sytuacji wilgotnej destrukcji bulw pierwotnie na ich powierzchni obserwuje się wilgotne obszary przypominające nasycenie płynami. Proces infekcyjny zazwyczaj inicjuje się w okolicach przetchlinek, gdzie formują się niewielkie wklęśnięcia wypełnione śluzową, zdegradowaną materią tkankową.

Po rozcięciu bulw miąższ pierwotnie utrzymuje swoje naturalne zabarwienie, następnie przybiera odcienie różowe i ostatecznie ciemnieje. W progresywnej fazie patologii całkowita masa miąższu bulwy podlega rozluźnieniu struktury. Zewnętrzna warstwa bulwy zachowuje integralność. Dopiero w wyniku nacisków mechanicznych ulega perforacji i na powierzchnię wydostaje się ciemnobrunatna, nieprzyjemnie pachnąca substancja.

📉 Szkodliwość

Na terenie Polski znaczenie wilgotnej destrukcji bulw ziemniaków jest szczególnie istotne w okresie składowania ziemniaków w przemysłowych oraz prywatnych obiektach magazynowych. Bulwy dotknięte chorobą, ze względu na zachodzące procesy rozkładu, stają się nieprzydatne zarówno jako materiał reprodukcyjny, jak i do celów żywieniowych czy paszowych.

🔄 Sposoby rozprzestrzeniania

Mikroorganizmy uwalniane z rozkładających się bulw przemieszczają się na znajdujące się w pobliżu zdrowe bulwy. Ich dystrybucja następuje poprzez transport z zainfekowanymi ziemniakami (szczególnie materiałem sadzeniowym), gnijącymi pozostałościami roślinnymi, podłożem glebowym, wodami oraz sprzętem mechanicznym używanym w gospodarstwie. W obiektach magazynowych ich przenoszenie realizują różnorodne formy entomofauny oraz pajęczaki.

🛡️ Zwalczanie

Fundamentem minimalizowania manifestacji tego schorzenia jest wykorzystywanie wolnego od patogenów materiału reprodukcyjnego, zapewnienie odpowiednich parametrów środowiskowych podczas składowania bulw oraz zachowanie rygorów sanitarnych w trakcie zbiorów i okresie przechowywania ziemniaków.

⚖️ Status prawny

W ramach Wspólnoty Europejskiej, a w konsekwencji także w Polsce, Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum oraz P. atrosepticum nie są objęte obligatoryjnymi procedurami eliminacyjnymi (nie stanowią agrofagów kwarantannowych w UE), jednakże organizmy te podlegają regulacjom prawnym w kontekście eksportu ziemniaków do wybranych państw.