Neonectria neomacrospora

Nectria galligena (= Neonectria ditissima) sur pommiers - Points rouges
AbrahamiWikimediaCC BY-SA 3.0

馃搵 Neonectria neomacrospora

Neonectria neomacrospora (C. Booth & Samuels) Mantiri & Samuels to grzyb przedstawiaj膮cy ryzyko zagro偶enia dla upraw jod艂owych na terenie Polski.

馃搵 Zasi臋g wyst臋powania

Patogen Neonectria neomacrospora (o anamorfi, czyli aseksualnej formie niedoskona艂ej okre艣lanej jako Cylindrocarpon cylindroides) notowany jest w rejonie azjatyckim (Chiny), w Ameryce P贸艂nocnej (Kanada, USA) oraz w niekt贸rych pa艅stwach europejskich. Pierwsze stwierdzenie tego mikroorganizmu w Europie nast膮pi艂o na terytorium Niemiec ponad sto lat temu. Na obszarze Wielkiej Brytanii (Anglia i Walia) patogen by艂 obserwowany mi臋dzy latami 1950-1990 XX w. Wsp贸艂cze艣nie wyst臋puje w Norwegii (2008), Danii (2011), Szwecji (2015), Wielkiej Brytanii (2015), Belgii (2017), Francji (2017), Finlandii (2018) oraz w Niemczech (2018).

馃尡 Ro艣liny 偶ywicielskie

Podstawowymi gospodarzami N. neomacrospora stanowi膮 r贸偶norodne taksony jod艂y (Abies spp.), obejmuj膮ce: jod艂臋 pospolit膮 (A. alba), jod艂臋 wonn膮 (A. amabilis), jod艂臋 balsamiczn膮 (A. balsamea), A. balsamea var. phanerolepis, A. cephalonica, jod艂臋 kalifornijsk膮 (A. concolor), A. durangensis, A. fargesii, jod艂臋 Frasera (A. fraseri), jod艂臋 olbrzymi膮 (A. grandis), A. kawakamii, jod艂臋 korea艅sk膮 (A. koreana), jod艂臋 g贸rsk膮 (A. lasiocarpa), jod艂臋 wspania艂膮 (A. magnifica), jod艂臋 sycylijsk膮 (A. nebrodensis), jod艂臋 kaukask膮 (A. nordmanniana), wraz z jej podgatunkiem equitrojani (A. nordmanniana subsp. equitrojani), jod艂臋 numidyjsk膮 (A. numidica), jod艂臋 hiszpa艅sk膮 (A. pinsapo), jod艂臋 szlachetn膮 (A. procera), jod艂臋 syberyjsk膮 (A. sibirica) i A. vejarii. Mikroorganizm stwierdzano r贸wnie偶 na 艣wierku pospolitym (Picea abies), daglezji zielonej (Pseudotsuga menziesii) i chojnie zachodniej (Tsuga heterophila).

鈿狅笍 Objawy wyst臋powania i szkodliwo艣膰

N. neomacrospora wywo艂uje obumieranie p臋d贸w i konar贸w drzewostanu, zaczynaj膮c od spodniej partii korony oraz formowanie si臋 naro艣lowych deformacji i wzmo偶onego wyp艂ywu 偶ywicy. Czasami zaka偶enie doprowadza do ca艂o艣ciowego obumierania tkanek drzewa nad regionami namna偶ania patogena, a tak偶e do jego 艣mierci. P贸藕n膮 jesieni膮 oraz w okresie zimowym w wilgotnych warunkach na konarach, zazwyczaj w dolnej cz臋艣ci korony, w pobli偶u strza艂y, powstaj膮 okr膮g艂e, czerwone struktury rozrodcze (perytecja), o 艣rednicy poni偶ej 1 mm, cz臋sto zgrupowane w wi臋ksze skupienia, mieszcz膮ce zarodniki p艂ciowe grzyba (askospory). Natomiast w wilgotnych warunkach na korze mo偶e formowa膰 si臋 aseksualne stadium grzyba w formie zarodnik贸w konidialnych.

W ostatnich latach w krajach Europy Zachodniej i skandynawskich wzrasta ranga ekonomiczna tego patogena.

馃攧 Sposoby rozprzestrzeniania i przenikania

W spos贸b naturalny mikroorganizm przemieszcza si臋 za po艣rednictwem wiatru (askospory), opad贸w atmosferycznych oraz bezpo艣redniego kontaktu ro艣lin (konidia). Na wi臋ksze odleg艂o艣ci przemieszczanie nast臋puje wraz z zaka偶onym materia艂em szk贸艂karskim, choinkami 艣wi膮tecznymi, nasionami i 艣ci臋tymi ga艂臋ziami gatunk贸w gospodarzy.

馃搵 Wymagania fitosanitarne

W Polsce gatunek N. neomacrospora nie podlega obowi膮zkowi zwalczania.