Polygraphus proximus

Polygraphus poligraphus, from Calwer's Käferbuch, Table 30, Picture 6. Taxonomy was updated to 2008, using mostly the sites Fauna Europaea and BioLib.
Emil HochdanzWikimedia · Public domain

Polygraphus proximus stanowi przedstawiciela korników z rodziny Curculionidae, który podlega obowiązkowi zwalczania w Unii Europejskiej. Ten niebezpieczny szkodnik jodły zasiedla naturalnie obszary wschodniej Azji.

📋 Zasięg występowania

Ten organizm zasiedla w sposób naturalny tereny wschodniej Azji (Korea Południowa, północno-wschodnie Chiny, dalekowschodnia część Rosji, Japonia). Został introdukowany do rejonów wschodniej Syberii oraz europejskiej części Rosji, gdzie kolonizuje okolice Moskwy i Petersburga. Na nowych obszarach zasiedlenia w Syberii przekształcił się w niezwykle niebezpiecznego szkodnika jodły.

🔬 Morfologia

Stadium larwalne charakteryzuje się łukowatym wygięciem ciała, brakiem kończyn, białawą barwą i długością około 2 mm. Poczwarki wyróżniają się białawą kolorystyką i długością około 3 mm. Osobniki dorosłe osiągają wymiary około 2,5-3,5 mm, cechują się krępa budowa ciała charakterystyczną dla korników oraz brązową kolorystyką.

🌱 Rośliny żywicielskie

W strefie naturalnego rozprzestrzenienia kolonizuje różnorodne gatunki jodły (Abies spp.), przede wszystkim: A. nephrolepis, A. holophylla, A. mariesii, A. firma oraz A. sachalinensis. Na terytorium Rosji odnotowano obecność szkodnika na A. sibirica i A. balsamea. Zasiedla także sosny (Pinus spp., obejmując P. koraiensis), modrzewie (Larix spp.), choinę (Tsuga spp.) oraz świerki (Picea abies i P. ajanensis). Zachowanie tego kornika względem drzew naturalnie rosnących w Europie pozostaje nieznane.

⚠️ Objawy występowania i szkodliwość

Oddziaływanie szkodnika na drzewostany nowo zasiedlonych obszarów Europy nie zostało dokładnie zbadane. Na terytorium naturalnego występowania zaatakuje drzewa żyjące i osłabione oraz świeżo ścięte. Może kolonizować nie jedynie lasy, lecz również parki miejskie i ogrody.

We wczesnej fazie kolonizacji na drzewach nie występują widoczne symptomy obecności szkodnika. Następnie można obserwować gęste pokrycie powierzchni pni kroplami i strumieniami żywicy wypływającej z otworów wylotowych dorosłych chrząszczy. Korony zachowują zdrowy wygląd. Z biegiem czasu osłabione drzewa obumierają, ich korony nabierają żółtej barwy i wysychają.

Pojedynczy system żerowania kornika zawiera 2-3 chodniki macierzyste długości do około 8 cm, biegnące poziomo na stojącym drzewie. Chodniki larwalne są zorientowane wzdłuż pnia i osiągają długość około 7 cm. Kornik prawdopodobnie przenosi grzyby z rodzaju Ophiostoma. Obecności szkodnika często towarzyszą symptomy infekcji wywoływanych przez tego patogena: zmiany zabarwienia drewna i obumarcie wiązek przewodzących.

🔄 Sposoby rozprzestrzeniania

Szkodnik może rozszerzać swój zasięg naturalnie na krótkie dystanse dzięki lotom dorosłych chrząszczy, jednak brakuje precyzyjnych informacji na ten temat. Ten gatunek jest również transportowany wraz z przesyłkami zasiedlonego materiału: roślin i ich fragmentów, kory i drewna iglastego (szczególnie nieobrobionego) oraz produktów drewnianych.

📋 Wymagania fitosanitarne

W Unii Europejskiej, a tym samym w Polsce gatunek Polygraphus proximus podlega obowiązkowi zwalczania (jest to agrofag kwarantannowy w Unii).