📋 Zasięg występowania i opis
Oligonychus perditus stanowi przedstawiciela roztoczy należących do rodziny Tetranychidae. Naturalny areał tego organizmu obejmuje obszar azjatycki (Chiny, Hong Kong, Japonia, Korea Południowa, Tajwan). Szkodnik był wykrywany na materiałach jałowcowych importowanych na terytorium USA, podczas gdy w okresie lat 80. XX wieku oraz ponownie w 2000 r. został zidentyfikowany na bonsai jałowcowych sprowadzonych z Japonii na teren Holandii. W wymienionych krajach nie odnotowano jednak trwałego zadomowienia tego agrofaga. Biorąc pod uwagę właściwe uwarunkowania ekolimatyczne oraz dostępność odpowiednich roślin żywicielskich, organizmem ten w przypadku potencjalnej introdukcji wraz z zakażonym materiałem roślinnym, może ustabilizować swoją populację również na obszarze Europy, włączając w to terytorium Polski.
Dojrzałe formy tego roztocza charakteryzują się ciałem o kształcie owalnym, zabarwieniu czerwonobrunatnym, długości oscylującej między 0,26 – 0,34 mm oraz posiadają cztery pary kończyn. O. perditus wykazuje duże podobieństwo do rodzimego przędziorka sosnowca (O. ununguis), który zasiedla iglaste rośliny krzewowe. Różnicowanie obydwu taksonów możliwe jest wyłącznie w oparciu o drobne odmienności morfologiczne, dostrzegalne na prześwietlonych i przygotowanych okazach przy użyciu znacznego powiększenia mikroskopowego.
🌱 Rośliny żywicielskie
Podstawowymi roślinami żywicielskimi są przedstawiciele rodzaju Juniperus spp., ze szczególnym uwzględnieniem Juniperus chinensis (jałowiec chiński) oraz J. formosana. W warunkach szklarniowych agrofag był również rejestrowany na jałowcu pospolitym (J. communis), J. x media, jałowcu sabina (J. sabina) oraz jałowcu wirginijskim (J. virginiae). Dodatkowymi żywicielami są Taxus cuspidata, cyprysik groszkowy (Chamaecyparis pisifera), kryptomeria japońska (Cryptomeria japonica) oraz żywotnik wschodni (Platycladus orientalis = Thuja orientalis).
⚠️ Objawy występowania i szkodliwość
Roztocze prowadzą pasożytniczy tryb życia na nazemnych organach roślin, a konsekwencją ich aktywności żerowej jest utrata naturalnego koloru igieł atakowanych roślin. Przy niewielkim powiększeniu można zaobserwować na fragmentach bądź całkowitej powierzchni szpilek korkowacenie będące efektem działalności szkodników. Intensywnie porażone rośliny ulegają brunatnieniu, a ich rozwój zostaje zaburzony. Na szpilkach roślinnych można dostrzec (przy pomocy lupy) osobniki roztoczy oraz pozostałości po ich linieniach. Na importowanych jałowcach kultywowanych w Holandii, omawiana jednostka taksonomiczna powodowała istotne uszkodzenia, co dowodzi, że przy wysokim natężeniu występowania jej szkodliwość może osiągnąć znaczny poziom. Na porażonych roślinach obecne są formy młodociane oraz dojrzałe stadia roztoczy.
🔄 Sposoby rozprzestrzeniania i przenikania
Naturalne rozprzestrzenianie szkodnika (aktywne przemieszczanie się roztoczy po roślinie) realizuje się jedynie w obrębie niewielkich dystansów. Transport na dalsze odległości tego gatunku następuje wraz z sadzonkami roślinnymi oraz ściętymi fragmentami gałęzi.
📋 Wymagania fitosanitarne
Na terytorium Unii Europejskiej, a tym samym w Polsce, gatunek Oligonychus perditus podlega obowiązkowi zwalczania (jest to agrofag kwarantannowy dla Unii).