Dacus ciliatus – muchówka z rodzaju Dacus

Didacus ciliatus on Ficus sur in Jan Celliers Park, Pretoria
JMKWikimedia · CC BY-SA 3.0

📋 Wprowadzenie

Dacus ciliatus stanowi owada z grupy nasionnicowatych (Tephritidae). Ten gatunek przynależy do rodzaju Dacus, którego przedstawiciele podlegają obowiązkowym działaniom eliminacyjnym na terenie Unii Europejskiej.

📋 Zasięg występowania

Notowany w krajach azjatyckich (Arabia Saudyjska, Bangladesz, Indie, Irak, Iran, Izrael, Jemen, Jordania, Pakistan, Sri Lanka, Tajlandia, Zjednoczone Emiraty Arabskie), na obszarze licznych państw afrykańskich oraz w Turcji spośród krajów europejskich. Uwzględniając korzystne warunki ekoklimatyczne oraz dostępność odpowiednich roślin żywicielskich, ten organizm szkodliwy po ewentualnym introdukowaniu może zaklimatyzować się także na kontynencie europejskim, włącznie z terytorium Polski, jednakże głównie w warunkach kultur pod osłonami.

🔬 Morfologia

Stadium larwalne charakteryzuje się brakiem kończyn, ciałem zwężającym się w kierunku przednich segmentów, osiągającym rozmiar 8-10 mm, o barwie białej lub żółtawej. Poczwarki przybierają formę przypominającą baryłkę, o zabarwieniu żółtobrązowym lub czerwonawym, długości około 5-6 mm. Osobniki dorosłe mierzą 4-6 mm, posiadają ciało w przeważającej części od żółto-brązowego do czerwono-brązowego. Tułów wykazuje głównie pomarańczowe zabarwienie, tarczka prezentuje odcienie od żółtych do pomarańczowych, kończyny w większości żółte. Gatunek wyposażony jest w parę transparentnych skrzydeł z ciemną krawędzią przednią oraz ciemnym pasem ukierunkowanym w stronę tułowia, o długości 4-6 mm. Rozpoznanie możliwe jest poprzez analizę charakterystyk morfologicznych dorosłych osobników.

🔄 Sposoby rozprzestrzeniania

Naturalne przemieszczanie się tego szkodnika (migracje imagines) odbywa się zazwyczaj na dystansie do 2 km, choć niektóre źródła wskazują na możliwość ekspansji nawet na odległość 50-100 km. Dalekodystansowy transport gatunku następuje poprzez przemieszczanie owoców wraz z ich opakowaniam, a także z towarzyszącym roślinom substratem, w którym mogą występować poczwarki.

📋 Status fitosanitarny

Na obszarze Unii Europejskiej, a w konsekwencji w Polsce, organizmy szkodliwe z rodzaju Dacus, w tym gatunek Dacus ciliatus, wymagają obowiązkowych działań eliminacyjnych – stanowią kwarantannowe organizmy szkodliwe dla Unii.

🔍 Metody wykrywania

W procesie detekcji wykorzystuje się: pułapki łowne, wabiące substancje przyciągające, atraktanty. Szczegółowe procedury diagnostyczne dostępne są w standardach EPPO (PM7).

📷 Galeria

Openverse
Openverse · CC

Openverse
Openverse · CC

Openverse
Openverse · CC

🔬 Morfologia i cykl życiowy

Osobniki dorosłe: Samce charakteryzują się twarzą płową z parą niewielkich okrągłych czarnych plamek. Tułów głównie czerwonobrązowy. Samice wykazują podobny wygląd, z udami środkowymi i tylnymi dwubarwnymi (jasne przy podstawie, czerwonobrązowe na końcu).

Larwy posiadają typowy kształt „maggot” – cylindryczny, wydłużony, zwężony i lekko zagięty brzusznie od przodu. Długość do 10-12 mm. Uwaga: Larwy 3. stadium nie dają się rozróżnić morfologicznie od D. frontalis i D. vertebratus – niezbędna ekspertyza.

Cykl rozwojowy (w temperaturze 25°C zajmuje 49-54 dni):

  • Samice rozpoczynają składanie jaj 10-13 dni po wylęgu (latem 5-6 dni, zimą do 30 dni)
  • Jedna samica składa do 210 jaj
  • Inkubacja jaja: ~3 dni; rozwój larwalny: 4-7 dni
  • Przepoczwarczanie: 7-14 dni; długość życia imagines: do 45 dni

Istotne: Owoce mogą podlegać atakom już 10 dni od zawiązania, niekiedy nawet przed zapłodnieniem zalążni!

🌿 Rośliny żywicielskie

Wyjątkowo rozległy spektrum żywicieli – ponad 60 gatunków roślin, głównie z rodziny dyniowatych.

Najważniejsi żywiciele (istotni dla Polski):

  • Cucumis sativusogórek
  • Cucumis melomelon
  • Cucurbita pepo – dynia, kabaczek, cukinia
  • Citrullus lanatus – arbuz

Żywiciele pomocniczy:

  • Capsicum spp. – papryka
  • Solanum melongena – oberżyna
  • Solanum lycopersicum – pomidor
  • Carica papaya – papaja
  • Psidium guajava – gujawa
  • Liczne dzikie gatunki dyniowatych

⚠️ Objawy i szkody

Zauważalne uszkodzenia:

  • Niewielkie nakłucia powstałe od ovipozytu na powierzchni owoców
  • Sieć korytarzy wewnątrz miąższu
  • Rozkład i gnicie owoców

UWAGA: „Znaczące uszkodzenia mogą wystąpić w głębi owocu, zanim objawy staną się widoczne zewnętrznie” – kontrola wizualna może okazać się niewystarczająca!

Objawy wewnętrzne:

  • Brązowiejący, rozkładający się miąższ
  • Występowanie larw (białe „robaki”)
  • Wtórne zakażenia grzybowe i bakteryjne

💰 Znaczenie ekonomiczne

Może stanowić „poważnego szkodnika różnorodnych kultur dyniowatych”.

Wpływ gospodarczy:

  • Ubytki plonu w uprawach ogórków, melonów i arbuzów
  • Owoce zaatakowane całkowicie nienadatne do sprzedaży
  • EFSA UE klasyfikuje jako „potencjalny kwarantannowy organizm UE”

Konsekwencje handlowe: Nawet przejściowe populacje mogłyby niekorzystnie wpłynąć na eksport owoców-żywicieli z regionów EPPO, nawet jeśli nie nastąpi zadomowienie.

🌍 Rozprzestrzenienie geograficzne

Zadomowiony na obszarze EPPO:

  • Cypr, Izrael, Włochy (kontynent), Jordania
  • Tunezja, Turcja

Główne obszary występowania:

  • Cała Afryka Subsaharyjska
  • Bliski Wschód
  • Subkontynent indyjski (Indie, Pakistan, Sri Lanka, Nepal, Bangladesz)

Ekspansja: Naturalna zdolność lotna ograniczona – „przemieszczanie do 2 km uznawane jest za typowe”. Główny transfer poprzez transport porażonych owoców w handlu międzynarodowym.

🛡️ Metody zwalczania

Zintegrowana ochrona:

1. Higiena plantacji:

  • „Gromadzić wszystkie opadłe i porażone owoce-żywiciele oraz je eliminować”
  • Zakopywanie lub spalanie porażonych owoców

2. Zwalczanie chemiczne:

  • Aplikacje pokrywowe (szerokie zastosowanie)
  • Przynęty toksyczne z atraktantami białkowymi wydzielającymi amoniak – bardziej selektywne, oszczędzają antagonistów naturalnych

3. Zarządzanie agroekologiczne: Szczegółowe strategie dostępne dla regionów śródziemnomorskich/subtropikalnych.

🔍 Metody wykrywania i identyfikacji

Techniki wykrywania:

  • Kontrola wzrokowa pod kątem śladów nakłuć
  • Przecinanie owoców w celu identyfikowania larw
  • Pułapki z przynętą białkową – przyciągają obie płcie

Rozpoznawanie:

  • Barkoding DNA dostępny przez bazy BOLD i Q-bank
  • Uwaga: Samce NIE reagują na wabiiki samcze w przeciwieństwie do niektórych gatunków Dacus
  • Larwy wymagają ekspertyzy morfologicznej lub potwierdzenia molekularnego

📋 Status kwarantannowy

Lista EPPO: A2 – organizm kwarantannowy.

Status UE: Kwarantannowy organizm szkodliwy A1 (Załącznik II A).

Wymogi fitosanitarne dla importu owoców:

  • Kontrola pod kątem symptomów porażenia przed wjazdem
  • Badanie owoców/przecinanie w celu wykrycia larw
  • Weryfikacja pochodzenia (strefy produkcji wolne od szkodnika z 3-miesięczną inspekcją przedzbiorczą)
  • Rośliny ukorzeniające – usunięcie gleby/obróbka; owoce nie mogą być transportowane na roślinach

Dla Polski: Rygorystyczne kontrole graniczne. Choć nieutabilizowany w Polsce, wymagana ciągła czujność przy inspekcjach importowych dyniowatych z dotkniętych krajów śródziemnomorskich i afrykańskich.