Longidorus diadecturus

Figure 8; Bulgarian populations of Longidorus pisi Edward, Misra & Singh, 1964, anterior end of female (A) and male (B) female C, D vagina and par
Lazarova SS, Elshishka M, Radoslavov G, Lozanova L, Hristov P, Mladenov A, Zheng J, Fanelli E, De LuWikimedia · CC BY 4.0

Longidorus diadecturus

Długacz brzoskwiniowiec

🌍 Występowanie

Gatunek Longidorus diadecturus jest rozpowszechniony w Kanadzie oraz Stanach Zjednoczonych, natomiast w ostatnim okresie odnotowano również jego obecność na terytorium Chin.

🌱 Rośliny żywicielskie

Podstawowym gospodarzem jest brzoskwinia (Prunus persica), natomiast dodatkowo zaatakowane mogą zostać winorośl (Vitis vinifera) oraz ogórek (Cucumis sativus).

⚠️ Objawy porażenia

W sposób analogiczny do pozostałych przedstawicieli rodzaju Longidorus, długacz brzoskwiniowiec stanowi ektopasożyta, który napada system korzeniowy z powierzchni zewnętrznej bez wnikania do jego struktur wewnętrznych; jego rozmiary wynoszą 3,3-4,0 mm.

W przypadku niewielkiej populacji nicieni nie obserwuje się żadnych symptomów infekcji. W sytuacji masowego pojawienia się szkodnika może nastąpić formowanie się urazów oraz brunatnych obszarów martwicy na korzeniach, powstawanie na korzeniowych końcach przerostów oraz zakrzywionych deformacji, a także ograniczenie całego systemu korzeniowego, co ostatecznie może prowadzić do osłabionego wzrostu, a nawet zahamowania rozwoju roślin.

Organizm pełni rolę nosiciela wirusów z grupy nepowirusów: Peach rosette mosaic virus (PRMV) oraz Tomato black ring virus (TBRV), w związku z czym na roślinach mogą manifestować się symptomy wywoływane przez te patogeny: aberracje rozwojowe roślin, zmniejszenie długości międzywęźli, formowanie struktur rozeczkowych oraz powstawanie żółknięć, kołowych plamistości i wzorów mozaikowych na blaszkach liściowych, itp. Manifestacja takich objawów na roślinach może sygnalizować obecność osobników L. diadecturus w środowisku glebowym.

📉 Szkodliwość

Organizm na obszarach swojej dystrybucji powoduje straty zarówno poprzez bezpośredni proces żywienia jak i transmisję patogenów wirusowych. Oba mechanizmy uszkodzeń mogą współwystępować.

🔄 Sposoby rozprzestrzeniania

Poprzez naturalne mechanizmy nicienie są zdolne do przemieszczania się na ograniczonym dystansie w ramach około 1 m rocznie. Na większe odległości szkodnik może być transportowany wraz z substratem glebowym otaczającym korzenie gospodarzy oraz z glebą lub podłożami przeznaczonymi do zastosowań ogrodniczych przemieszczanymi w opakowaniach lub bez opakowania.

🛡️ Zwalczanie

Rozpoznanie wymaga przeprowadzenia analizy mikroskopowej przez eksperta, osobników dojrzałych (szczególnie samic) wyekstraktowanych z gleby lub substratów, włączając pojemniki z hodowanymi roślinami. Detekcja nicieni jest wykonalna po ich izolacji z materiałów glebowych i oznaczeniu. W sytuacji podejrzeń dotyczących obecności agrofaga oraz przenoszonych przez niego patogenów wirusowych w importowanym materiale roślinnym oraz w krajowych plantacjach brzoskwini, winorośli i ogórka, należy poinformować o tym fakcie najbliższą jednostkę organizacyjną Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa (PIORiN).

⚖️ Status prawny

Na terytorium Unii Europejskiej, a zarazem w Polsce, Longidorus diadecturus podlega obowiązkowi zwalczania (stanowi agrofaga kwarantannowego w Unii).

📚 Źródła

  • Materiały Głównego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa